پیغام حسین(ع)
امروز جهان تشنه ی پیغام حسین است
بـرتـارک عالم همه جا نام حسین است
آن قِصه که شد از غُصه اش پشت فلک خم
بی شبهه توان گفت که آلام حسین است
آن تازه جوانی که بیاموخت جهان را
آیـیـن وفـا اکـبـر نـا کـام حسین است
شامی که دراو چهره ی خورشید حقیقت
بـنمـود افـول ابـدی شام حسین است
گـوی شرف وعـزت وآزادی ومـردی
درعرصه ی چوگان جهان رام حسین است
به به که چه زیباست به تن رخت شهادت
این جامه فقط در خور اندام حسین است
خـونـی که بـشد زیـنـت انـدام شـهـیـدان
بـر ذ مه ی ابناء بشر وام حسین است
هـر کس کـه درین بـاغ نـهـالی بـنشانـد
سوگند به حق هم ره وهم گام حسین است
پـیـروزی مـردان خـدارا بـکـنـد لـمـس
آن دیده که نا ظر به سر انجام حسین است
« اسود» سر تسلیم به ظالم نکند خم
تا شیوه ی او پیروی از مام حسین است
==========================================
«فاجعه کربلا و درخشش جلوه آزادگی حسین ، هنگامی آغاز شد که حسین با انجام اصل دینی امر به معرف نسبت به قدرت حاکم ستمگر و خودکامه زمان اعتراض کرد ودر پی آن با هجوم عوامل حکومت جایر روبرو شد اما سرفرازانه ایستادگی کرد و در این راه جان خود و همراهانش پشتوانه تاریخی اصل آزادگی انسان ها در برابر مستبدان شد . به همین دلیل نام و راه حسین در درازای تاریخ بشریت جاودانه است»
=========================================
گفتاری ازحسین بن علی ع
من می روم،
به سوی مرگ.!
به سوی شرافت و...
مرگ برای مردعارنیست .
آنجا که مرد حقیقت می جوید،
مرگ حقیراست.
نیک مردان جان می بازند،
تاباتبه کاران همگام نشوند.
من اگرکشته شوم پشیمان نیستم .
واگرزندگی کردم ملامتی ندارم.
مرگ ازبندگی ومذلت گواراتر است.
***
آذررماه همه ساله دو خاطره تلخ را برای مردم آزاده وحقشناس ایران تداعی می کند.
1 – خاطره جانگداز حمله ددمنشانه سربازان نظام شاهنشاهی به حریم مقدس دانشگاه تهران وشهادت سه دانشجوی متعهدومبارز.
قندچی * شریعت رضوی* بزرگ نیا *
یادوخاطره آنان را گرامی می داریم
2- شهادت زنده یاد،دکترکاظم سا می
«درخلوص منت ارهست شکی تجربه کن
کس عیارزرخالص نشناسد چو محک »
خواجه حافظ
ماده تاریخ به مناسبت شهادت دکتر کاظم سامی
دشنه رادیـدچواندرکف قاتل خندید
شدازآن هیبت مردانه به تکبیرمَلَک
گفت مأموری ومعذوربه قاتل«سامی»
ازچه افتاده به تردیدوفرورفته به شک
«درخلوص منت ارهست شکی تجربه کن»
«کس عیارزرخالص نشناسد چو محک»
ضربه مهلک جانی چوفرودآمد،شد
خم ازاندیشه نا پخته اوپشت فلک
به کجاشکوه ازاین فاجعه باید بردن
چه کند گندزدایی چوبگندید نمک
برص افتاده به ارکان وطن درهمه جا
برحذرباش توای خواجه نیفتی به بهک
خُنُک آن کس که به یک رنگی ومردی سرداد
کرداین عاریتی منزل دنیارافک
واپسین لحظه علی(ع) واربگفتا «سامی»
یارب آسوده شدم،ای وطن الله معک
سال سرباختنش رازجُمل پرسیدم
آمداین جمله نثارش«غَفَرَاللهَ لَک» *
-----------------------------------
* خدایش بیامرزاد. سال 1367
نوشته شده توسط : فریدون ضرغامی
